Aby księgi wieczyste mogły poprawnie funkcjonować w jakimkolwiek systemie prawnym, potrzebne są odpowiednie regulacje i zasady, które pozwolą na ich usystematyzowanie. Praktycznie każde państwo posiada odrębny ustrój ksiąg wieczystych ustalony przez właściwe organy władzy.
Jawność formalna. Zgodnie z tą zasadą każdy w obecności pracownika sądu może zapoznać się z treścią księgi wieczystej. W praktyce oznacza to, że w przypadku jakiegokolwiek postępowania cywilnego, nie można powoływać się na nieznajomość zawartych w niej wpisów i wniosków. Przepis ten nie dotyczy jednak akt księgi. Tutaj wgląd ma jedynie notariusz oraz osoba posiadająca interes prawny.
Domniemanie zgodności ze stanem prawnym. W tym przepisie domniemywa się, że stan prawny ujawniony w księdze wieczystej jest zgodny z rzeczywistością. Jeżeli chodzi natomiast o niezgodność treści księgi z rzeczywistym stanem prawnym, może być ona usunięta tylko i wyłącznie na drodze właściwego procesu cywilnego.
Rękojmia wiary publicznej ksiąg wieczystych. W przypadku niezgodności między stanem prawnym ujawnionym w księdze wieczystej a stanem prawnym rzeczywistym, treść księgi rozstrzygana jest na korzyść nabywcy własności lub innego prawa rzeczowego.
Pierwszeństwo praw wpisanych. To ograniczone prawa rzeczowe wpisane do księgi wieczystej. Mają one pierwszeństwo przed prawami nie znajdującymi się w takich księgach.
Dane wpisywane do ksiąg wieczystych dzielą się na poszczególne działy. Jest ich cztery, a dotyczą takich zagadnień jak : oznaczenie nieruchomości, spis praw związanych z własnością, oznaczenie użytkownika wieczystego, ograniczenie praw rzeczowych oraz hipoteka.